مردی همراه همسرش با حالتی مضطرب به اورژانس مراجعه کرد. زن عنوان می‌کرد برای بررسی علت کمر درد به مطب دکتر رفته‌اند و به دلیل فشار بالا از همسرش نوار قلبی گرفته و به دلیل غیرطبیعی بودن نوار با آمبولانس به بیمارستان اعزام شده ‌است. بیمار علائم قلبی یا تنفسی نداشت و تنها دارای فشار خون 16 بود.

یکی از مشکلاتی که بیشتر افراد مبتلا به مشکل قلبی با آن دست در گریبان هستند، اطمینان از وضع قلبی است. این معضل تنها محدود به بیماران قلبی نیست. بسیاری از افراد عادی که مشکلی در قلب خود ندارند با اولین احساس درد راهی اورژانس می‌شوند تا از سلامت خود اطمینان حاصل کنند. امروزه نوار قلب به دلیل قیمت پایین و آسانی دسترسی به روشی مرسوم برای بررسی بیماران قلبی و غیرقلبی مبدل شده است. گاهی از بیماری که مشکل قلبی ندارد، نوار گرفته می‌شود. اگر نوار غیرطبیعی باشد سیر بیماری اولیه فراموش‌شده و تمام توجه معطوف به نوار غیرطبیعی می‌شود!

برای بررسی قلب روش‌های آسان، بی خطر و کم هزینه در کنار روش‌های گران و گاهی تهاجمی وجود دارد. زمانی که برای اولین بار دچار درد در قفسه سینه و یا تنگی نفس شده و به اورژانس مراجعه کنید از شما نوار قلب گرفته می‌شود. نوار قلب یکی از روش‌های ابتدایی و قدیمی برای بررسی قلب است. در این روش جریان الکتریکی که در قلب جریان دارد بر روی نوار کاغذی ثبت می‌شود. پزشک بر اساس تفسیری که از نوار انجام می‌دهد می‌تواند شواهدی از درگیری قلب را مشاهده کند. از مزایای نوار قلب آسانی انجام، دسترسی فراوان و قیمت پایین آن است. ایراد آن اینست که نه تنها در مشکلات قلبی بلکه به واسطه مشکلات مغزی، اثرات فشار خون، داروهای مصرفی ممکن است تغییراتی در آن بروز کند که شکل و تفسیر آن را بهم بریزد.

زمانی که قلب دچار آسیب می‌شود موادی از درون قلب به جریان خون سرازیر می‌شوند که می‌توان آن‌ها را توسط بررسی خون شناسایی کرد. اصطلاحا به این مواد آنزیم‌های قلبی گفته می‌شود. زمانی که میزان این مواد یا آنزیم‌ها در خون افزایش یابد نشان از آسیب قلب است. مزید این تست‌های آزمایشگاهی اینست که چندان گران نیستند. اما ایراد آن‌ها در این است که ممکن است به دلیل بیماری‌های دیگر در خون ظاهر شوند و پزشک را دچار خطای تشخیصی کنند. عموما ارزش تست‌های آزمایشگاهی در کنار نوار قلب و شرح حال و معاینه بیمار مشخص می‌شود.

نوار قلبی و تست‌های آزمایشگاهی تنها روش‌های در دسترس در اغلب اورژانس‌ها هستند. اگر مشکل قلبی مسجل نشود، بیمار برای بررسی بیشتر توسط تست ورزش، آنژیوگرافی و غیره معرفی می‌شود.

گاهی برای بیماران قلبی درخواست تست ورزش می‌شود. در این روش فرد بیمار بر روی تردمیل شروع به راه رفتن می‌کند. با افزایش سرعت تردمیل فشار بر قلب افزایش می‌یابد. در حین انجام تست به صورت مداوم از بیمار نوار قلبی گرفته می‌شود. اگر بیمار دچار تغییرات ناگواری در نوار قلب و یا علایم قلبی و تنفسی شود تست متوقف می‌شود. پس از اتمام تست ورزش، نوار قلبی مورد ارزیابی قرار می‌گیرد. تست ورزش برای بیمارانی که نوار قلبی آنها در قبل از انجام ورزش غیرطبیعی است و یا به دلیل مشکلات جسمی قادر به راه رفتن برروی تردمیل نیستند، ارزشی ندارد و باید با روش‌های دیگر جایگزین شود.

روشی که با آن می‌توان رگ‌های قلب را دید به نام آنژیوگرافی گفته می‌شود. توسط مواد خاصی عروق قلب را رنگین کرده و عکسبرداری انجام می‌دهند. هر ناحیه‌ای که دچار آسیب و تنگی جدی باشد در این روش مشخص می‌شود. آنزیوگرافی روشی مرسوم برای بیمارانی است که نیازمند ترمیم و بازسازی عروق قلبی هستند.

البته بررسی قلب راهکارهای مدرن و جدید دیگری هم دارد که بر اساس شرایط بیمار توسط متخصص قلب درخواست می‌شود.