استفاده از داروهای ضد التهابی غیراستروییدی(NSAIDs) رو به فزونی است. بسیاری از ما برای ترخیص بیمار تحت درمان با این دسته دارویی یک H2 بلوکر هم می‌دهیم تا خیالمان از نظر بروز آسیب مخاطی راحت شود. اما این روند غیر اصولی است. بسیاری از بیماران قلبی که تحت درمان با آسپیرین هستند ممکن است نیاز به مصرف NSAIDs پیدا کنند در این بین باید از کدام داروها استفاده کرد؟ آیا لازم به پیشگیری هست یا نه؟ روش درمان و پیشگیری را در قلب چند نمونه عنوان می‌کنم.

-         اگر بیماری PUD فعال دارد و تحت درمان با NSAIDs است یا باید NSAIDs قطع شود و درمان با H2 بلوکر یا PPIs (مهارکننده‌های پمپ هیدروژن) آغاز شود یا همزمان با NSAIDs تحت درمان با PPIs قرار گیرد. نمونه این بیماران افراد روماتیسمی هستند که دچار درد یا خونریزی ناشی از مصرف NSAIDs می‌شوند. آندوسکوپی انجام می‌شود و زخم را نشان می‌دهد. در این شرایط بسته به امکان قطع یا نیاز به ادامه مصرف NSAIDs میتوان درمان را تعیین کرد. در هر دو حال PPIs بهترین درمان هستند. در این بیماران باید پیگیر عفونت با هلیکوباکتر پیلوری بود که اگر مثبت شد نیاز به درمان 3 دارویی دارد.

-         اگر بیماری به دلیلی نیاز به مصرف NSAIDs دارد و خطری از نظر بروز عوارض ناشی از این دسته دارویی ندارد را می‌توان با NSAIDs بدون نیاز به درمان کمکی یا حمایتی مرخص کرد. نمونه این بیماران افراد جوانی هستند که بدلیل شکستگی از NSAIDها برای درمان درد ناشی از شکستگی استفاده می‌شود بدون آنکه نیازی به تجویز رانیتیدین یا امپرازول باشد.

-         اگر بیماری به دلیلی نیاز به مصرف NSAIDs دارد و خطری از نظر بروز عوارض ناشی از این دسته دارویی ندارد اما به دلیل مشکل قلبی تحت درمان با آسپیرین است باید درمان پیشگیری را(میزوپروستول یاPPIs) همزمان با مصرف NSAIDها دریافت کنند. یک روش مفید در اینها استفاده از دارویی غیرNSAIDی است تا اثر تشدیدکنندگی این دو رخ ندهد.

-         اگر بیماری به دلیلی نیاز به مصرف NSAIDs دارد و خطر بروز عوارض ناشی از این دسته دارویی را دارد باید با NSAIDs درمان محافظتی مخاط مثل میزوپروستول یا PPIs تجویز شود. راهکار دیگر در این بیماران استفاده از مهارکننده‌های انتخابی COX2 است(مانند سلکوکسیب).

-         اگر بیماری به دلیلی نیاز به مصرف NSAIDs دارد و خطری از نظر بروز عوارض ناشی از این دسته دارویی را هم دارد. از طرفی به دلیل مشکل قلبی تحت درمان با آسپیرین است باید درمان پیشگیری را (میزوپروستول یاPPIs) همزمان با مصرف NSAIDها دریافت کنند. یک روش مفید در اینها استفاده از دارویی غیرNSAIDی است تا اثر تشدیدکنندگی این دو رخ ندهد.

در بین NSAIDها، ایبوبروفن و دیکلوفناک کمترین اثر را بر روی مخاط دارند. البته این اثر کمتر در دوزهای پایین نمود دارد. نتیجه آن که اگر نیازی به NSAIDها بود از این دو بیشتر استفاده کنید.

برگرفته شده از کتاب هاریسون چاپ 2012، فصل 293