لاموتریژین داروی ضدتشنجی است که کاربری در بالغین و اطفال دارد. بعنوان درمان خط اول برای تشنج‌های ژنرالیزهای و کانونی استفاده می‌شود. این دارو بر متابولیسم کبدی دیگر داروهای ضدتشنج اثری ندارد اما داروهای ضدتشنج میتوانند متابولیسم آنرا کاهش یا افزایش دهند.

تنها داروی ضد تشنج که اثر مهاری بر متابولیسم آن دارد و یاعث افزایش سطح دارو میشود والپروات سدیم است.

فنی توئین، فنوباربیتال و کاربامازپین باعث تحریک متابولیسم کبدی دارو می‌شوند و خودبخود سطح دارو کاهش می‌یابد.

نکته جالب اینجاست که با وجود افزایش متابولیسم ناشی از کاربامازپین، در صورت مصرف همزمان این دو دارو خطر مسمومیت افزایش می‌یابد! علت این واقعه اثرات فارماکودینامیک است نه فارماکوکینتیک.

برگرفته شده از کتاب برخورد بالینی با مسمومیت و مصرف زیاد دارو تالیف حداد و وینچستر چاپ چهارم فصل 40