تاکیکاردی و برادیکاردی در مسمومیت‌ها

یکی از معیاری تشخیصی در مسمومیت ضربان قلب و تغییرات آن است. برادیکاردی و تاکیکاردی هر در تشخیص انواعی از مسمومیت‌ها مانند مسمومیت با داروهای قلبی، داروهای ضدافسردگی حلقوی و ... مهم هستند. ضربان قلب نقش مهمی در انواع توکسیدروم‌ها دارد.

ضربان قلب طبیعی عموما مابین 60 تا 100 ضربان در دقیقه تعریف می‌شود هر چند تعدادی از صاحب نظران از میزان 50 تا 90 ضربان در دقیقه بعنوان ضربان طبیعی نام می‌برند.

از طرفی در مسمومیت با داروهای ضذافسردگی حلقوی ضربان تا 120 به عنوان معیاری از مسمومیت شناخته نمی‌شود با اینکه تاکیکاردی معیاری از مسمومیت در نوار قلبی بیمار است.

در برادیکاردی هم هر ضربان کمتر از 60 یا 50 را درمان نمی‌کنند. مهم در درمان برادیکاردی علامتدار بودن بیمار است.

جالب اینجاست که برادیکاردی و یا تاکیکاردی در طی مسمومیت با سموم ارگانوفسفره پاسخ معمولی به درمان با آتروپین به عنوان پادزهر نمی‌دهد. این بیماران پس از دریافت آتروپین بجای تاکیکارد شدن یا تغییر چندانی در ضربان قلب شان ایجاد نمی‌شود یا اینکه برادیکارد می‌شوند! علت کاهش ضربان قلب در این بیماران برمیگردد به اثری که آتروپین در سیر بیماری آنان ایجاد می‌کند. این بیماران به دلیل تجمع ترشحات در ریه دچار هیپوکسی و به دنبال آن تاکیکاردی شده‌اند که پس از دریافت آتروپین و خشک شدن مجاری هوایی و بهبود اکسیژن‌رسانی ضربان قلب آنها کاهش می‌یابد. این اثر پارادوکس آتروپین گاهی باعث سردرگمی پزشک می‌شود.

/ 0 نظر / 90 بازدید